Janina Łucak (pseud.artyst. Nina)

  • z wykształcenia: inżynier budownictwa,

  • z zamiłowania:

     Społecznik:
- prezes Kieleckiego UTW „Ponad Czasem”
- członek Rady Nadzorczej KSM
- ławnik w Sądzie Okręgowym w Kielcach
- członek Wojew. Społecznej Rady  Seniorów
- sekretarz Kieleckiej Rady Seniorów

   I Artystka :
- śpiewała w chórze „Cantabile”
- śpiewała i prowadziła przez 5 lat Grupę
  Wokalną Przyjaciele (była  jej założycielką)
- śpiewa i gra w kabarecie „Trzeci bieg”
- prowadzi na UTW Zesp. Wokalny "Cantare"
- pisze wiersze, teksty piosenek, scenariusze

- maluje obrazy
- fotografuje

 

Nina 

Łucak

Poezja

i

obrazy

Wiosenne

wiersze

Wiosenna dama

 

Wiosna to ona, piękna dama

W kwieciste szaty wystrojona.

Pojawia się w różnych miejscach

Jednocześnie, jak czarodziejka.

 

Tu w sukni żółtej, a tam w białej,

Już w oddali różowej, zielonej.    

Napuszona i dumna jak paw,

Bez uprzedzenia do wszystkich spraw.

 

Co dzień jest inna i piękniejsza,

A nawet jakby obszerniejsza.

Po prostu jest wielka, bogata

Z miłością tak śpieszy do lata.

Wiosenny hymn

 

Wiosną dni są coraz dłuższe,

Wiosną wiatr cieplejszy jest.

Wiosną serca ludzi tkliwsze.

Wiosną łatwiej trudy znieść.

 

Kwiaty, trawy, drzewa, krzewy

Zachwycają w każdy dzień.

Radość niosą ptaków śpiewy

Zabierając z serca cień.

 

Urok lasów, pól zielonych

Zmienia każdej myśli bieg

A do marzeń nie spełnionych

Daje wciąż nadziei lek.

 

Niechaj wiosna nam rozkwita,

budzi miłość - serca znak,

a gdy lato nas przywita -

zobaczymy lepszy świat.   

   W zachwycie

 

Bezkresność nieba w kolorach się mieni,

Cieszy błękitem i różową barwą.

Żółty i biały przechodzi w odcienie

Złota i srebra – przerywa myśl czarną.

 

W zauroczeniu pięknymi barwami

Budzi się podziw nad wielkością Mistrza,

I zmienia myśli nad życia sprawami,

Ich zawiłości – z tym niebem – są bielsze.

 

Pochwycić obłok – skarbnicę nadziei,

Wybielać co dzień jakże sprawy trudne,

Rozpraszać troski i zmierzać się z nimi

Zadania takie – Marzyciela godne.

Zmienność

 

Coś się kończy, coś zaczyna

Zmiana wzmaga myśli zgiełk,

Gdzieś ułuda pozostała

Jak mgły szum i wiatru cień.

     Chwile zwątpień, rozczarowań

     Wypełniają głębię snów

     I jak dzwonki w uszach dzwonią

     By wycisnąć resztki słów.

 

                     Bez odwrotu – wiele spojrzeń,

                     Wiele gestów mija się,

                     Już złudzenia zamieniły

                    Pamięć wspomnień i ich sens.

 

     Delikatność uczuć niesie

     Zapach szczęścia i nadziei,

     Lecz przeszłości tak utkanej

     Żadna prawda już nie zmieni.

               Oczekiwanie

 

         Srebrne fale nad chmurami 

         Słodką wonią promienieją

         I zmieniają błękit nieba

         Czuję ciebie.

 

Nie odrzucaj myśli pięknych,

Nie ponaglaj rzeczy złudnych,

Chmurnych woni zmień oblicze

Czy dziś będziesz?

 

        Już fanfary nastrojone

        I paleta barw bryluje,

       Wiatrem ścieżki wymiecione,

       Wnet przybędziesz !

 

Z białym światłem niesiesz słowa,

Uśmiech czasu nad chmurami

Rozpromienia twe przybycie.

Wreszcie jesteś.

Galeria

Fantazja

Poranek

Pejzaż z wiatrakiem

Kaczeńce
Maki

Copyright © 2016

Kielecki Uniwersytet Trzeciego Wieku

 "Ponad Czasem"

Nr konta bankowego:

11 2030 0045 1110 0000 0286 2280

  • w-facebook